کودکان بزرگ/فضای مجازی

خیلی وقت است که اینجا را دنبال میکنم. هر وقت که بتوانم میخوانم و استفاده میکنم. نکته مهمی که خواندن این وبلاگ دارد این است که میشود فهمید بچه ها میفهمند و میشود فهمید که میشود با بچه ها کار کرد.

میگویند سطح اطلاعات بچه های فعلی بالاتر رفته. یا میگویند فهمشان بیشتر شده. هر چه که هست، تفاوت اطلاعات کودکان فعلی از جهان اطراف با اطلاعات کودکان زمان ما محسوس است. آنها چیزهایی میپرسند و چیزهای میدانند که ما نمیپرسیدیم و نمیدانستیم. اینی که میگویم را حتما شما درک کرده اید که کودکان امروز متفاوتند. و این هم زنگ خطر است و هم فرصت. که میشود کودکانی پرورش داد قوی تر از ما، و یا بدتر از ما!

گریز بزنم به فضای مجازی!

فضای مجازی دم دست هم اینطور است. هم زنگ خطر است و هم فرصت. من حس میکنم این اواخر آقا بر فضای مجازی حساس شده اند. و به زعم من حساسیت در فضای مجازی مقدمتا باید بر اخلاقیت تمرکز پیدا کند. که اول آدم ها را از نظر اخلاقی سقوط میدهند و بعد عقایدشان را عوض میکنند. بچه ای که با متن و عکس و تصویر بد مواجه میشود، میخواهد بخندد، میخواهد تفریح کند و میخواهد... . بی اعتقاد نیست. شب هم شاید هیئت بیاید. اما این وسط عقیده اش را میگیرند. برای خنده. برای تفریح. برای ... . بیایید تمرکز پیدا کنیم بر اخلاقیات. نمیدانم چطور. اما دوست ندارم کسی از دست برود. اول خودم.

از فرصت فضای مجازی نباید غافل شد. که باخت با ماست!